یکشنبه شانزدهم فروردین 1388

جور دیگر باید دید ...

معلوم نیست مارا چه می شود که آنقدر بدبین و منفی باف شده ایم که از هر رخدادی بدترین برداشت ممکنه را داریم ؟!

هرچند بر خلاف آنچه دست کم در حرف به خوردمان داده اند عاقلانه نیست که همیشه نیمه پُر لیوان را ببینیم ، اما محض رضای خدا "گاهی" در کنار نیمه خالی ، نظری به نیمه پُرش هم بیندازید!

شوخی دوست خوبمان مهدی اشراقی ، نکات مثبتی هم در خود داشت که کاش به جای ابراز نگرانی از بی اعتبار شدن حرف هایش ( که صد البته دلیل معقولی برای آن وجود ندارد ) و شکایت و گله گذاری از بابت شوکی که برخی بی جهت دچارش شده اند ، کمی هم به آنها بپردازیم .

که چطور در عمل فهمیدیم خیلی از حرف هایی را که می شنویم نباید چشم بسته ، بی فکر و بی چون و چرا بپذیریم و اینکه متوجه باشیم افراد متشخّص و محبوب هم اگر چه در مواقع عادی دست به چنین کاری نمی زنند ، توان دروغ گفتن را دارند ! ( آن هم چه دروغ های نابی !)

و شاید بر خیلی هایمان آشکار شد که ادّعای امانت داری و رعایت اخلاق حرفه ای چیزیست و رعایتش در عمل چیز دیگری !

یاد گرفتیم استناد به امری نکنیم مگر اینکه قطعیّت و سندیّتش ، مسلّممان شود ...

و شاید این ماجرا تلنگری باشد که آگاه باشیم ، هر منبعی تحت یک اسم پر طمطراق شایسته اعتماد  نیست !

من شخصا" به جای خرده گیری بر دوست خوبم ترجیح می دهم شوخی وی را نوعی آموزش عملی تلقی کرده و از آن درس بگیرم ...

 

نوشته شده توسط روشنک شهبازی در 15:20 | | لینک به این مطلب