همان طور که می دانید حقوق محیط زیست در بسیاری از جوامع من جمله ایران هنوز در مرحله هنجارسازی قرار دارد .

قطعا درونی شدن ارزش های زیست محیطی در میان مردم که مجریان اصلی قوانین هستند از اهمیت به سزائی برخوردار است.

چرا که اگر دست اندرکاران دولتی و قضایی که خود از مردم اند و وظیفه نظارت بر حسن اجرای قوانین را بر عهده دارند به باروری اخلاقی و حقوقی در این باب نرسند حقوق محیط زیست در حد یک حقوق تزئینی و بی اثر خواهد ماند .

پس با توجه به این توضیحات ضرورت آموزش های عمومی در این باب از هیچ ذهن نکته بینی دور نیست...

علاوه بر آموزش های عمومی،آموزش های تخصصی  در این باب حائز اهمیت بسیار است .با این وجود در حال حاضر کمتر از ده دانشگاه در جهان اقدام به تأسیس رشته حقوق محیط زیست کرده اند !

در قاره آسیا و منطقه خاورمیانه نیز دانشگاه ها به طور مستقل دوره حقوقی به نام حقوق محیط زیست نداشتند و دانشجویان بعضا در کنار دروس عمومی و تخصصی رشته مربوط خود واحدی را به نام حقوق محیط زیست می گذراندند .

تا اینکه دانشگاه شهید بهشتی با تأسیس پژوهشکده علوم محیطی در سال ۷۹ زمینه را برای تأسیس این رشته حقوقی فراهم آورد .

پژوهشکده مذکور دارای شش گروه است که عبارتند از :

۱)گروه برنامه ریزی و طراحی محیط  ۲)گروه تنوع زیستی و مدیریت اکوسیستم ها  

۳)گروه اقتصاد منابع و محیط زیست     ۴)گروه آلاینده های محیط زیست  

 ۵)گروه کشاورزی اکولوژیک            و ۶)گروه حقوق محیط زیست

که تا امروز هر شش گروه پژوهشی موافقت قطعی دریافت نموده اند.

در نهایت در سال ۱۳۸۳ رشته کارشناسی ارشد حقوق محیط زیست به تصویب وزارت علوم تحقیقات و فناوری رسید و در این سال اولین گروه دانشجویان در این گرایش مشغول به تحصیل شدند .

بنابراین با افتخار می توان اعلام کرد :«پژوهشکده علوم محیطی دا نشگاه شهید بهشتی ایران مبتکر اولین دوره آموزش حقوق محیط زیست در خاورمیانه است ...

تا کنون دو پایان نامه این گرایش با عنوان های :۱)توسعه پایدار در قوانین و مقررات ایران و ۲)مطالعه تطبیقی نظام حقوقی مبارزه با آلودگی هوا در ایران و فرانسه ،با موفقیت دفاع شده اند .